تا هستي از تو هست شد ، جانم  ز جامت  مست شد

جامت  كه بر  هر  دست شد  ،  بالا ز نامت پست شد

اي   شاهد   بزم  شرف   ،  شمع و شراب  روز و شب

تا برزنم طبل  طرب  ،  شب  از  رُخَت  چون روز شد

سيماي  هستي  پستِ  تو  ، هر لحظه ام در دست تو

دلداده گان  سرمست تو ، هر كس كه عشق آموز شد

مستوري ام  دستورِ  تو   ،   مستي  رساند    طور  تو

هر كس   كه   بيند  نور تو   ،  شهره به هر آفاق شد

دل   نالدم   از فصلِ تو  ،   جان جويدم  از   وصل تو

خود مي شود   از اصل تو   ،   جاني كه بر افلاك شد

اي صد  دريغ  و  صد فسوس  ،  از بازي چرخ عبوس

هر روسپي  خود فروش   ، رخشنده   و مطلوب   شد

محمل  نشين   خَمار من   ، در پرده گويم اين سخن

اي بس   كه اين دير كهن   ،   ابليس را  غمخوار شد

عالم   به تو   برپا شده    ،   هستي ز تو   معنا  شده

در عالم   شيطان زده    ،   دلداده ات   محروم   شد

هر كس كه شد   سرشار  تو   ، بي مدعا   شد يار  تو

دلبسته   شد  غمخوار   تو ،   از جمع پستان دور شد

چون   وارهيدم   از عدم   ، از غربت   عالم   چه  غم

گردد رها از بيش و كم  ، هر كس كه دست آموز شد

آري   مرا   جانان   تويي   ،   بر دردها  درمان  تويي

مشكل   منم    آسان تويي ، زان رو دلم سوي تو شد

پيك   سحر   آرد   خبر    ، روزي   كه  آيي  از سفر

باز آی و از   هجران  گذر    . شب   تیره و دلگیر شد  

                                                                       11/2/1382